برويد به سوى فرعون كه سركشى كرده است . . . نزد او برويد و بگوئيد : ما فرستادگان پروردگار توييم ، پس بنى اسرائيل را با ما بفرست و آنان را شكنجه و عذاب مكن ، ما با نشانه‌اى روشن از پروردگارت نزد تو آمده‌ايم . « 1 » خداوند در اين آيه مىفرمايد : اى موسى واى هارون ! نزد فرعون برويد و بگوئيد ما دو فرستاده پروردگار توايم ، آنكه تو را پديد آورد و پرورش داد و به كمال رسانيد ، به او بگوئيد : جناب فرعون ! تو در ادعاى « ربوبيّت » خود اشتباه مىكنى ! ما براى درستى گفتار خود دليل و نشانه‌اى از پروردگار تو همراه داريم . ولى فرعون پس از مشاهده آيات و نشانه‌هاى خدا با موسى به جدال و احتجاج برخاست و گفت : اگر شما « ربوبيت » مرا قبول نمىكنيد ، و مىگوئيد « ربوبيت » از آن ديگرى غير من است و ما بايد نظام زيستن را از او بگيريم ، اين « ربّ » مورد ادعاى شما كيست ؟ فَمَنْ رَبُّكُما يا مُوسى « 2 » پروردگار شما دو نفر كيست اى موسى ؟ قرآن كريم در اينجا جواب موسى به فرعون را در كمال ايجاز بيان داشته و فرموده : رَبُّنَا الَّذِي أَعْطى كُلَّ شَيْءٍ خَلْقَهُ ثُمَّ هَدى پروردگار ما آن كسى است كه به هر موجودى ، آنچه لازمه آفرينش او بوده داده ، سپس هدايت كرده است . « 3 » يعنى خلقت هر چيزى را تام و تمام به انجام رسانده است . خداوند در سوره « اعلى » اين تماميت را با تفصيل بيشتر بيان داشته و فرموده : فَسَوَّى ميزان و منظم كرد . يعنى او را براى پذيرش هدايت آماده ساخت ، سپس قدّر فهدى اندازه‌گيرى كرد و هدايت نمود . « 4 » يعنى هر صنفى از مخلوقات را متناسب با فطرت و ذات او در اندازه مناسب آفريده و هدايت كرد ، و آدميان را ، در مجموعه خلقت ، به وسيله پيامبران هدايت نمود . فرعون بر آن شد تا در اين استدلال موسى عليه السّلام القاى شبهه نمايد ، بدين خاطر گفت : فَما بالُ الْقُرُونِ الْأُولى پس تكليف نسلهاى گذشته چه خواهد شد ؟ « 5 » يعنى اگر پروردگار تو

--> ( 1 ) - طه / 47 - 43 . ( 2 ) - طه / 49 . ( 3 ) - طه / 50 . ( 4 ) - سوره اعلى / 2 و 3 . ( 5 ) - طه / 51 .